bazen ne kadar zor oluyor yaşamak, hayat zorluyor. çelişkiler … herkesi memnun etmek mi yoksa kendi memnuniyetin mi ??? mutlu olmak onlar için mi yoksa kendin için mi? dengeyi bulmak ve orda durabilmek ne kadar zor... mutlu olmak olabilmekçok zor...
hayallerim var her zaman, gerçekleşeceklerinden şüphe duyduğum...
umutlarım var , yenilgiler sonrası kaybettiğim,
hüzünlerim var daima, benliğimle bütünleştirdiğim,
kaybettiklerim var elbet, kazanacaklarım uğruna feda ettiğim...
üşüyorum, hem de çok...
kimse görmüyor , duymuyor ve anlamıyor ama benim yüreğim titriyor.
bazen bir fırtınanın içinde buluyorum kendimi , herşey darmadağın oluyor, anlamsızlaşıyor... yarınlar kararıyor ve dipsiz kuyulara yuvarlanıyorum, nefes almak zor, boğuluyorum...
düşünüyorum düşünüyorum ama yolların sonunu göremiyorum. el yordamı karanlıkta yürüyorum sanki.bir sürü ses beynimde çınlıyor, karmakarışık anlamıyorum.
susun diyorum, susun yeter!
sonra bir sessizliğe gömülüyorum... herşey susuyor, hayat duruyor sanki.
gözlerimi açıyorum, yine aynı yerde , hiç mesafe kat edemeden durduğumu fark ediyorum.
’Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini.
Gidersen sönecek içimdeki ateş ve bir daha hiç kimse yakamayacak.
Gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi.
O karanlıkta yolumu kaybedeceğim...'diyecektim sana
KONUŞAMADIM…
Gittin…
Gidişini görmemek için gözlerimi kapattım.
Öylesine acıdı ki içim,tutup koparsalardı kolu mu,bacağımı bu kadar acı duymazdım.
Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden.
AĞLAYAMADIM…
Gittin…
Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa.
Tutkum seninle olmaktı,tutkum teninde erimek,tutkum hayatı seninle paylaşmaktı.
ANLATAMADIM…
Gittin…
Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden. Ellerim değil miydi her dokunuşumda seni ürperten? Ürperirdin biliyorum. Bir kez dokunsam, bir tutsam ellerini, itmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu.
Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.
spaceniz çok güzel spacenizin herkes tarafından görülmesini istiyorsanız sitemize ekleyin bekliyoruz ve Ayrıca bannerınızıda yaparak yayınlıyoruz www.spaceekle.tr.gg
sayfamın şu anki duruma gelmesi çok uğraş ve zaman sonrasında oldu. bunu yenilemek , değiştirmek için bir o kadar zamana ihtiyacım olacak. şu sıralar bunun için vaktim yok. ne zamandır ekleme de yapamadım. aslında ben sayfamdan memnunum. başka bir sayfada, farklı şeyler paylaşmak istiyorum. ama bu da yakın bir zamanda olamayacak.
Sept. 23
HAZALIMwrote:
Nil hn sizce artık spacese inizi yenileme zamanı gelmedi hep aynı şeyler sıkıldık artık tabiikide sizin tercihiniz ama yenilemenizi bekliyoruz ama her yönden sevgilerele Hazal.....
Ne keyifle okuduğum şiirler ezberimde, ne de bağıra çağıra söylediğim şarkıların sözleri. Dalgın gözlerle yürüdüğüm caddelerde kayboluyorum.
Sonsuz bir inatla sarıldığım radyodan gelen o harika melodilerin de tadı yok? Peki ya o yağmurda iliklerime kadar ıslanmalarımı kim çaldı benden? Bilmiyorum!
Susuyorum artık... Sustukça susuyorum. Sustukça, üzerime gelen insanlardan kurtarmak için ruhumu, suskunluğuma sarılıyorum. Ama yine de saplanıyor yüreğime bazı kelimeler. Bazıları da acıtıyor üstelik…
Sessiz geceler benim için sığınılan bir liman sanki. Kendimi bulup bulup kaybettiğim karanlıkta, şöyle bir uğradığım kelime hazinem de bir anlam ifade etmiyor. Düşünüyorum da bu güne kadar hep; gibi yazmışım, gibi okumuşum, gibi söylemişim ve en önemlisi; gibi sevmişim...
Elbette hiçbir şey, ben ol deyince olmaz. Bunu biliyorum ama zaman da geçiyor hızla. Tükenmez sandığım bütün sözler bitiyor ve ben de yavaş yavaş tükeniyorum. Onca yıldan sonra; hayata dair ne kaldı ki elimde? Kocaman bir hiç! Öyleyse neden bunca çaba,neye bunca isyan…
Öyle anlamsız ki yaşadığım hayat. Her şey az sonra gerçekleşecekmiş gibi duruyor, elimi uzatıyorum tutmak için, kayboluyor. Benim dışımda kopuyor bütün kıyametler ve ben kendime uyan bir kıyamet beğenmiyorum…
Kalbime bir kurşun sıkacak gönüllü katilimi arıyorum ya da yüreğime su serpecek elin sahibini... Toprağa ateşi düşürecek, denizi yakamozlarla süsleyecek sesin sahibini… Artık basit şeyler bekliyorum yaşamdan. Örneğin, kimselerin bilmediği sırlarım olmalı ölürken... Kimselerin gitmediği sokaklarım olmalı... İçimi kanatan özlemlerle yaşlanıp, sonra da sessizce gitmeliyim bu dünyadan.
İşte yine susuyorum; siyah bir geceye dönüyor her anım ve okuduğum her şiir kanatıyor yaralarımı. İçimdeki çocuk ölüyor... Yalancı gülümseyişlerle beni ciddiyete çağıran insanları da önemsemiyorum. Elimden kayıp gidenlerden korkmadığımı bilmiyor ki hiç biri……..
kaybettim buqün kenDimi, HükümSüZdür ...
sOnu yoq bunun, boşLuqLardan bOşLuq beenDim .. vaZqeçtim buqün herşeyDen haLsiz $u kaLbim ... kan reVan iÇinde hep kanamaZ denen yerLerim ..
Tools 
+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
